روش های تشخیص پانکراتیت مزمن در کودکان(قسمت دوم)

پانکراتیت مزمن یک بیماری التهابی پیشرونده پانکراس می باشد . برای ایجاد این بیماری یک زمینه ژنتیک و عوامل محیطی لازم می باشد . شدت علائم در بین بیماران متفاوت می باشد و بیماری پیشرفته تر با یافته های زیر مشخص می شود.

پانکراتیت مزمن

در ادامه پست قبل مقاله ای از دکتر یوسفی فوق تخصص گوارش کودکان را دنبال می کنیم:

معاینه فیزیکی :

۱ – معاینه شکم : در بیماران مبتلا به پانکراتیت محل و شدت درد در ناحیه اپی گاستر می باشد البته گاهی می تواند درد در سمت چپ و یا راست قسمت فوقانی شکم نیز ایجاد شود . بزرگی طحال ناشی از ترومبوز ورید پورت ثانویه به پانکراتیت می باشد .

۲ – معاینه کلی : بررسی از نظر کاهش وزن و یا سایر علائم سوء جذب ، بررسی محل های دیگری که بیمار احساس درد می کند.

بررسی های ازمایشگاهی :

۱ – آمیلاز و لیپاز سرم : افزایش امیلاز و یا لیپاز بیشتر از سه برابر نرمال جهت تشخیص کمک کننده است . ۲ – شمارش سلول های خون ( CBC) ، الکترولیت ها ، کلسیم ، البومین و قند خون معولا در پانکراتیت مزمن نرمال است .

۳ – افزایش الکالن فسفاتاز ، تست های کبدی ( AST , ALT , GGT ) نشانه درگیری همزمان کبد می باشد.

۴ – الاستاز مدفوع : که جهت بررسی نارسایی اگزو کرین پانکراس استفاده می شود . مقدار کمتر از ۱۰۰ میکرو گرم به ازاء هر گرم وزن مدفوع ارزشمند است . در زمان حمله پانکراتیت حاد و اسهال به طور کاذب پائین است .

۵ – اندازه گیری سطح ویتامین های محلول در چربی .

دکتر عزیزالله یوسفی
فوق تخصص گوارش کودکان
استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *